Ekonomika riĉiĝo ŝanĝas la religion, studo konkludas

crenca-e-economia

Diversaj doktrinoj, kiel Budhismo, Bramanismo, Stoikismo, kaj post Kristianismo kaj Islamismo, ekaperis ĉirkaŭ la sama periodo (inter 500 kaj 300 a.K.E. – Antaŭ la Komuna Erao) kaj koincide baziĝas je moraligaj doktrinoj. Ĉu simpla koincido, aŭ okazis aliaj aferoj en tiuj komunumoj kiu instigis la adopton de tiuj novaj pensmanieroj? Teamo da sciencistoj esploris la temon kaj trovis mirindan rezulton: kiam la civilizacioj fariĝis pli riĉaj, la societo estas pli malfermaj al aliaj rafinitaj religioj.

Antaŭe en la prasocietoj, la kerno de la religioj baziĝis en simpla rolado de ritoj, oferoj, obeado de ĝeneralaj leĝoj por eviti malbonan fortunon kaj atingi prosperon. La novaj doktrinoj emfazis la transcendan kondiĉon, kies baza ideo estas ke homa vivo havas celon. Tio postulis de la kredantoj moderigi siajn materiajn instinktojn kaj stimulis la kompatemon. Tiu ĝenerala ŝanĝo de religia konduto kaj vidpunkto evoluis dum tre mallonga tempo en malproksimaj lokoj de Eŭrazio kaj Mediteranea regiono. La kerno de la studo celis trovi ligon inter la popularigo kaj ĝeneraligo de tiuj doktrinoj kaj la aspektoj de la tiama societo.

La sciencistoj uzis matematikajn modelojn kaj statistikojn, surbaze de disponeblaj datumoj pri historio de religio kaj teorioj de evolua psikologio. Ili uzis kiel indekson societajn informojn kiel populacia grandeco, populacia kreskiĝo, societa komplekseco, individua energia kaptado, inter aliaj. Kiam ili komparis ĉiujn modelojn, la nura kiu bone adaptiĝis al la datumoj estis tiu de individua energia kaptado.

Tiu mezuro signifas kiom da kalorioj ĉiu individuo konsumis tage. Tio ankaŭ estas maniero mezuri riĉecon. La esploro montras, ke kiam homoj havis eblecon konsumi grandan kvanton da kalorioj tage, ili troviĝas multe pli komfortaj kaj sekuraj pri la estonteco. Tio ankaŭ oferis materian sekurecon kaj tempon kiu ebligis la pensadon de pli abstraktaj doktrinoj, parte de religiestroj. La kreskiĝo de prospero de tiuj societoj simple seniluziigis la adeptojn de la prareligioj, kies bazo staras sur la timo pri la sammomenta necerteco pri sukcesa ĉasado aŭ kultivado en epoko kiam ĉiutaga satigo dependis ekskluzive de la bona fortuno.

Pripensi atente la estontecon nur okazas kiam la nuntempaj necesoj estas kontentigitaj. La novaj kredoj esploris tion kaj prilaboris la doktrinon rilate al la postviva estonteco kaj komforteco. Fakte, la ekonomika riĉiĝo kaj sekureco estis la bazo por abnegacio, altruismo kaj kompato, kiu karakterizis la tiam prosperantaj religioj.

Fonto: Baumard, Hyafil, Morris and Boyer. 2015. Increased affluence explains the emergence of ascetic wisdoms and moralizing religions. Current Biology 25: 10-15.